Είστε αγχώδης τύπος; Θα γεννήσετε κοριτσάκι!

Περισσότερες πιθανότητες να φέρουν στον κόσμο κορίτσι έχουν όσες γυναίκες είναι αγχωμένες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους ή και λίγο πριν τη "σύλληψη", σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. 

Αν έχετε σκοπό να κάνετε οικογένεια και θέλετε να αποκτήσετε αγοράκι, καλύτερα να χαλαρώσετε γιατί... αν έχετε άγχος, το φύλο του μωρού πολύ πιθανό να μην είναι το προσδοκόμενο. 

Η έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αποκάλυψε ότι όσες ανήκουν στο γυναικείο φύλο και έχουν άγχος για το σπίτι, την δουλειά και την ερωτική τους ζωή τις εβδομάδες ή και κάποιους μήνες πριν μείνουν έγκυες, έχουν περισσότερες πιθανότητες να "συλλάβουν" κοριτσάκι. 

Σύμφωνα με τους ερευνητές, το συμπέρασμα της έρευνας ενισχύει το γεγονός ότι σε περιόδους κρίσης, γεννιούνται λιγότερα αγόρια. Έτσι λοιπόν, το διαρκές στρες στη ζωή των γυναικών μεγαλώνει τις πιθανότητες να γεννήσουν κοριτσάκι. 

Αυτό παρατηρήθηκε τόσο μετά το "χτύπημα" στους Δίδυμους πύργους στις ΗΠΑ, όσο και μετά το οικονομικό χάος που ακολούθησε την πτώση του τείχους στο Βερολίνο. Να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα της έρευνας δεν είναι απόλυτα, όπως αναφέρουν οι υπεύθυνοι μελετητές στη βρετανική telegraph, καθώς χρειάζεται να πραγματοποιηθούν περισσότερες και εκτενέστερες (έρευνες), για τη διαπίστωση αυτή.

Διαβάστε περισσότερα...

Ποιες είναι οι 5 πιο περίεργες φοβίες;

Γνωρίζες για την υψοφοβία, την αγοραφοβία και την κλειστοφοβία, αλλά μάλλον για τη... φοβοφοβία και μερικές ακόμα απίστευτες φοβίες, δεν σας είχε μιλήσει κανείς. 

Παποφοβία, η φοβία για τον Πάπα 

Μπορεί ο Πάπας να είναι ένα σύμβολο ειρήνης και καλοσύνης (λέμε τώρα) για εκατομμύρια συνανθρώπους μας, αλλά για μια μικρή μειοψηφία αποτελεί πραγματικό φόβητρο. Οι άνθρωποι που πάσχουν από Papaphobia νιώθουν ταχυπαλμία, ζαλάδες, παθαίνουν κρίση πανικού και οξεία εφίδρωση κάθε φορά που βλέπουν τον Πάπα στην τηλεόραση ή από κοντά. 

Εφηβοφοβία, η φοβία για τους εφήβους 

Εντοπίζεται στο φόβο πολλών μεγαλύτερων στην ενδεχόμενη απόρριψη που μπορεί να δεχτούν από κάποιον έφηβο και έχει φυσικά τις ρίζες της στο δεδομένο χάσμα γενεών και στον τρόπο που εκφράζεται σε κάθε κοινωνία. Σύμφωνα με τους ψυχολόγους, η εφηβοφοβία μεταφράζεται και ως η ανακριβής και λανθασμένη εκτίμηση των νέων από ανθρώπους με διφορούμενα πρότυπα. Όλο αυτό. 

Φαγοφοβία, η φοβία του να καταπίνεις 

Στις ήπιες περιπτώσεις, ο φαγοφοβικός καταπίνει μόνο μαλακή τροφή και υγρά, αν και παραπονιέται για πόνους στο λαιμό κατά τη διάρκεια της κατάποσης, οι οποίοι δεν εξηγούνται επιστημονικά και μετά από ιατρική εξέταση. Η Phagophobia μπορεί να οδηγήσει στο φόβο του να τρως και συνεπώς στην απώλεια βάρους. 

Εμετοφοβία, η φοβία του να κάνεις εμετό 

Αυτή η φοβία ενδεχομένως να ταλαιπωρεί περισσότερους συνανθρώπους μας, χωρίς καν να το γνωρίζουν. Πολλοί από τους πάσχοντες "πέφτουν" αναπόφευκτα στην ανορεξία, αφού αποφεύγουν να τρέφονται με το φόβο μην κάνουν εμετό. 

Triskaidekaphobia, η φοβία του αιρθμού 13 

Ακόμα και ο Αδόφλος Χίτλερ φοβόταν τον αριθμό 13, χωρίς κάποια συγκεκριμένη εξήγηση. Η πρόληψη για τον αριθμό 13 είναι γνωστή και στη χώρας μας, ενώ στην Ασία το αντίστοιχο 13 είναι το 4. 

Κατά τ΄ άλλα, μια γρήγορη έρευνα στο διαδίκτυο για άλλες περίεργες φοβίες καταδεικνύει ότι έχει "εφευρεθεί" φοβία σχεδόν για οτιδήποτε υπάρχει/κινείται/ζει εκεί έξω. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τις Nomatophobia (η φοβία για τα ονόματα και τις λέξεις), Syngenesophobia (ο φόβος για τους συγγενείς), Ablutophobia (ο φόβος του να πλένεσαι), Aerophobia (ο φόβος για τον αέρα) και Aurophobia (ο φόβος για τον χρυσό). Εσείς πάσχετε από κάποια εκ των παραπάνω;

Διαβάστε περισσότερα...

Προσοχή στην πίεση των παιδιών: η κατάθλιψη καραδοκεί!

Η καθημερινή πίεση με τις σχολικές υποχρεώσεις, το οικογενειακό περιβάλλον αλλά ακόμη και τα άγχη που σχετίζονται με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, μπορεί να οδηγήσουν τα παιδιά αλλά και τους εφήβους σε ψυχικές διαταραχές που συχνά δε γίνονται αντιληπτές από τους γονείς.

Οι επιπτώσεις στον ψυχικό κόσμο των παιδιών αποτελούν πλέον βασικό πεδίο μελέτης των επιστημόνων που εκφράζουν την ανησυχία τους για την αύξηση των προβλημάτων που παρουσιάζουν στις μέρες μας τα παιδιά.

Σύμφωνα με τις τελευταίες επίσημες καταγραφές αλλά και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας το 2-4% των παιδιών και το 4-8% των εφήβων παρουσιάζουν κατάθλιψη ενώ συνολικά το 18% των παιδιών και των εφήβων εκδηλώνουν σοβαρές συναισθηματικές και ψυχικές διαταραχές.

Από τις περιπτώσεις αυτές μόνο ένα 10-15% φθάνει για βοήθεια στις υπάρχουσες υπηρεσίες υγείας. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι για την κατάθλιψη των παιδιών μεγάλη ευθύνη φέρει το οικογενειακό περιβάλλον και ειδικότερα οι διαμάχες μεταξύ των γονιών ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και η σωματική και σεξουαλική κακοποίηση των ανηλίκων. Η κατάθλιψη στα παιδιά εκδηλώνεται με έλλειψη ευχαρίστησης, αϋπνία ή και τάση για ύπνο, με διέγερση ή ακόμη και με κόπωση.

Τα ψυχικά προβλήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τους ειδικούς στις ευαίσθητες ηλικίες, εξηγούν οι ειδικοί και προειδοποιούν ότι ακόμη και οι ψυχικές διαταραχές που παρουσιάζουν αυτόματη ύφεση, επανέρχονται σε ποσοστό 50% μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Διαβάστε περισσότερα...

Προτιμούν τις φίλες παρά τον άνδρα τους οι παντρεμένες

Ο λόγος; Επειδή με τις φίλες τους κάνουν πλάκα και τον απαραίτητο κοινωνικό σχολιασμό. Επίσης, πηγαίνουν για βόλτες στα μαγαζιά, σε σπα ή τρώνε παρέα.

Στην έρευνα που έκανε το Lakeside Shopping Centre το 1/3 των γυναικών που συμμετείχαν παραδέχτηκαν ότι θέλουν να περνούν τον ελεύθερο χρόνο με τις φίλες τους παρά με το σύζυγό τους.

Μάλιστα, το 60% προτιμά να πηγαίνει για ψώνια με φίλες μια και εμπιστεύεται το γούστο τους και δεν υποκρίνονται ότι αυτό που θα αγοράσουν είναι φτηνό.

"Μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά όλοι θέλουμε να ξεφύγουμε και να βρούμε λίγο χρόνο για μας. Ήταν έκπληξη που είδαμε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των κυριών ήθελε να περάσει χρόνο με τις φίλες τους παρά με το ταίρι τους. Επιπλέον, μια στις δέκα παραδέχτηκε πως δεν είναι ο εαυτός της μπροστά στο σύντροφό της", είπε ο εκπρόσωπος του Lakeside Shopping Centre.

Διαβάστε περισσότερα...

Άγχος- Πώς να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τις προκλήσεις της ζωής

Τι προκαλεί το άγχος και πώς μπορώ να τα αντιμετωπίσουμε; Ποιά είναι τα συμπτώματα; Υπάρχει τρόπος να ξεφύγουμε από αυτό;

Το άγχος είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα, που εμφανίζεται σε καταστάσεις οπού το άτομο βρίσκεται σε κίνδυνο ή αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, η γενικότερα όταν έρχεται αντιμέτωπο με μία δύσκολη κατάσταση.

Τι προκαλεί το άγχος;

Τα συναισθήματα του άγχους προκαλούνται ενστικτωδώς για να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας. Αυτό το ένστικτο είναι καλό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Μπορεί όμως το άγχος να προκαλέσει ανθυγιεινά σωματικά συμπτώματα, εάν συνεχίζεται για πάρα πολύ καιρό, όπως σε απάντηση, στις καθημερινές προκλήσεις και τις αλλαγές της ζωής. Αυτό μπορεί να μας κάνει να αισθανόμαστε ανήσυχοι, φοβισμένοι, και νευρικοί.

Ποιες αλλαγές στη ζωή , μπορεί να είναι αγχωτικές;

Κάθε αλλαγή στην ζωή σας, μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε άγχος, ακόμα και οι «καλές αλλαγές». Tο άγχος είναι διαφορετικό σε κάθε άτομο. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται άσχημα με την συνταξιοδότηση από την εργασία του, ενώ κάποιος άλλος όχι. Καταστάσεις που προκαλούν άγχος είναι η απόλυση από τη δουλειά, ο γάμος ή το διαζύγιο, ο θάνατος του η της συζύγου, μια ασθένεια, ένας τραυματισμός, μια προαγωγή στην εργασία, τα οικονομικά προβλήματα, η προσπάθεια να αποκτήσουμε ένα μωρό και πάρα πολλές άλλες καταστάσεις. 

Μπορεί το άγχος να βλάψει την υγεία μου;

Το άγχος μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας ή να κάνει χειρότερα τα υπάρχοντα προβλήματα υγείας. Είναι σημαντικό να βεβαιωθείτε ότι τα συμπτώματά σας, από το άγχος, δεν προκαλούνται από άλλα προβλήματα υγείας. Μιλήστε με τον οικογενειακό γιατρό σας συμβουλεύει η American Academy of Family Physicians ,αν νομίζετε ότι «κάτι δεν πάει». 

Πιθανά συμπτώματα του άγχους
* Ανησυχία
* Πόνος στην πλάτη
* Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
* Κατάθλιψη
* Κούραση
* Πονοκέφαλοι
* Η υψηλή αρτηριακή πίεση
* Προβλήματα ύπνου ή αϋπνία
* Προβλήματα στις ανθρώπινες σχέσεις
* Δύσπνοια
* Δυσκαμψία του αυχένα ή της γνάθου
* Στομαχική διαταραχή
* Απώλεια ή αύξηση βάρους

Τι μπορώ να κάνω για να αντιμετωπίσω το άγχος μου;

Το πρώτο βήμα είναι να μάθετε, να αναγνωρίζετε τις στιγμές που έχετε άγχος. Πρώιμα, προειδοποιητικά σημάδια του άγχους περιλαμβάνουν την ένταση στους ώμους και το λαιμό σας και το σφίξιμο των χεριών σας σε γροθιά. Το επόμενο βήμα είναι να επιλέξετε έναν τρόπο να αντιμετωπίσετε το άγχος σας. Ένας τρόπος είναι να αποφύγετε το συμβάν ή την κατάσταση που οδηγεί στο άγχος - αλλά συχνά αυτό δεν είναι εφικτό. Ένας δεύτερος τρόπος είναι να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιδρούμε στο άγχος. Αυτό είναι συχνά ο πιο πρακτικός τρόπος.

Συμβουλές για την αντιμετώπιση του άγχους

- Μην ανησυχείτε για πράγματα που δεν μπορείτε να ελέγξετε, όπως ο καιρός.
- Λύστε τα μικρά προβλήματα. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε μια αίσθηση του ελέγχου.
- Ετοιμαστείτε για το καλύτερο της δυνατότητάς σας, για τα γεγονότα που γνωρίζετε ότι ενδέχεται να προκαλούν άγχος, όπως μια συνέντευξη εργασίας.
- Προσπαθήστε να δείτε την αλλαγή ως μια θετική πρόκληση και όχι ως απειλή.
- Προσπαθήσετε να επιλύσετε τις διαφορές σας με τους άλλους ανθρώπους.
- Μιλήστε με έναν έμπιστο φίλο, μέλος της οικογένειας ή σύμβουλο.
- Θέστε ρεαλιστικούς στόχους στο σπίτι και στην εργασία.
- Αποφύγετε μη εφαρμόσιμα σχέδια.
- Ασκήστε σε τακτική βάση.
- Τρώτε τακτικά, καλά ισορροπημένα γεύματα και να κοιμάστε αρκετά.


ΝΑ μη ξεχάσετε ποτέ ότι το άγχος μπορεί να είναι μια δημιουργική δύναμη προς όφελος σας!

Διαβάστε περισσότερα...

Τσακρας: Τι είναι, ωφέλη για την υγεία...

Τα τσάκρας είναι στρόβιλοι ενέργειας, που βρίσκονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης. Αντιστοιχούν σε περιοχές του ενδοκρινικού συστήματος, του νευρικού πλέγματος του φυσικού σώματος και στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του σώματος.

Η γνώση των τσάκρας και η ανάλυσή τους βοηθά το άτομο να κατανοήσει τον εαυτό του ως ένα πολυδιάστατο ον, να ταξινομήσει τη συμπεριφορά του και τον τρόπο λειτουργίας του, να ενισχύσει τη δυνατότητά του για αλλαγή, για εξέλιξη.

Τα τσάκρας
1. Επηρεάζουν αντιλήψεις, αισθήματα, επιλογές του ατόμου
2. Επηρεάζουν τη ροή και το είδος των σκέψεων που έχει
3. Επηρεάζουν τις ενέργειες που μπορεί να συγκεντρώσει προκείμενου να δράσει πάνω σε αυτές τις σκέψεις και να τις εκδηλώσει
4. Επηρεάζουν τη σχέση ανάμεσα στο συνειδητό και το υποσυνείδητο
5. Μπλοκαρισμένα ονομάζουμε τα τσάκρας όταν η ενέργεια δεν ρέει ελεύθερα μέσα από αυτά, όταν η ενέργεια του ατόμου παγώνει σε κάποιο ή κάποια τσάκρας. Τότε παρουσιάζεται και μια έλλειψη αρμονίας μεταξύ των τσάκρας.

Όταν τα τσάκρας είναι μπλοκαρισμένα και δεν υπάρχει ισορροπία μεταξύ τους τότε υπάρχουν συγκεκριμένες πλευρές της προσωπικότητας του ατόμου, συγκεκριμένες στάσεις, συμπεριφορές, που απορροφούν όλη του την ενέργεια. Δεν υπάρχει ανάπτυξη της προσωπικότητας, δεν υπάρχει εξέλιξη. Επαναλαμβάνονται συγκεκριμένα σενάρια κάθε λεπτό της ζωής του. Το άτομο είναι φυλακισμένο, δυστυχισμένο αλλά και ανήμπορο να δράσει.

Το μπλοκάρισμα των τσάκρας απεικονίζεται και στην ανάπτυξη και τον τρόπο λειτουργίας των οργάνων του φυσικού του σώματος.

Διαβάστε περισσότερα...

Πρώτα οργασμός, μετά μελαγχολία;;;

Επιστήμονες στο πανεπιστήμιο Queensland της Αυστραλίας, μελέτησαν την ψυχοσύνθεση των γυναικών και κατάλαβαν ότι αλλάζει συνεχώς και μεταβάλεται για διάφορους λόγους.

Σύμφωνα με την έρευνα που έγινε σε 200 νέες γυναίκες, το 1/3 αυτών παραδέχθηκε ότι κάποια στιγμή στη ζωή της έχει νοιώσει μελαγχολία μετά το σεξ, άσχετα από το αν ήταν καλό ή κακό.

Βέβαια, οι επιστήμονες ξεκαθαρίζουν ότι η μελαγχολία δεν σχετίζεται με την κατάθλιψη, αλλά με αντιδράσεις, όπως το κλάμα, φόβος ή την ανησυχία. Οι επιδόσεις τόσο των ανδρών, όσο και των ίδιων των γυναικών, δεν σχετίζονται με την απότομη μεταβολή στη ψυχολογία της γυναίκας.

Μάλιστα, οι ερευνητές εξηγούν ότι δεν έχουν βρει το λόγο των σκαμπανεβασμάτων στη γυναικεία ψυχολογία, καθώς η ίδια αντίδραση μπορεί να συμβεί τόσο σε μια γυναίκα που είχε κάποια τραυματική σεξουαλική εμπειρία, όσο και σε μια που έχει φυσιολογική σεξουαλική ζωή.

Διαβάστε περισσότερα...

Για να εισαι ψυχολογικα ήρεμος θέλεις 1.700 ευρώ...

Υπάρχει τρόπος να «μη μας πάρει από κάτω» ψυχολογικά με την κρίση. Όπως δείχνει η έρευνα της Ελληνικής Εταιρείας Θετικής Ψυχολογίας τα θετικά συναισθήματα μπορούν να λειτουργήσουν ως ασπίδα έναντι της κατάθλιψης που κυριαρχεί γύρω μας εξαιτίας της κρίσης.

Η έρευνα, που έγινε σε δείγμα 3.500 ατόμων και ξεκίνησε λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση, το 2008, και επεκτάθηκε ως το 2010, έδειξε ότι το 50% των συμμετεχόντων είχαν επηρεασθεί σοβαρά από την κρίση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα στην εφημερίδα «Κόσμος του Επενδυτή», η έρευνα έδειξε ακόμη ότι το κατώτατο όριο ψυχολογικής ισορροπίας είναι τα 1.700 ευρώ το μήνα! Αυτό σημαίνει ότι η ικανοποίηση από τη ζωή είναι ανάλογη με το εισόδημα, ενώ πάνω από το όριο αυτό η ικανοποίηση μεταβάλλεται. 

Ο επικεφαλής των ερευνητών, καθηγητής κλινικής ψυχολογίας της Ελληνικής Εταιρείας Θετικής Ψυχολογίας, Αναστάσιος Σταλίκας, δηλώνει: «Αναζητήσαμε τι είναι αυτό που έκανε έναν στους τέσσερις ανθεκτικό στην κρίση, Βρήκαμε λοιπόν ότι εκείνοι που βιώνουν πιο πολλά θετικά συναισθήματα έχουν λιγότερη κατάθλιψη και άγχος και μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα».

Τα βασικά ευρήματα της έρευνας:

Το 47% των Ελλήνων έχει επηρεαστεί από την κρίση

Το 59% των Ελλήνων εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης

Το 50,7% εμφανίζει άγχος

Οι γυναίκες έχουν επηρεαστεί περισσότεροι απ’ ό,τι οι άνδρες καθώς εμφανίζουν λιγότερη αισιοδοξία και ελπίδα

Οι νέοι εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης, με άμεσες συνέπειες στην παραγωγικότητα και την απόδοσή τους

Διαβάστε περισσότερα...

Μην «πνίγετε» τον πόνο σας στο φαγητό...

Η σχέση της διατροφής με τα συναισθήματα είναι αμφίδρομη. Πολύ συχνά τα «μηνύματα» που ωθούν στην πρόσληψη τροφής, δεν σχετίζονται με την ικανοποίηση της βιολογικής πείνας, αλλά με την ανάγκη του ατόμου να διαχειριστεί τα συναισθήματα που βιώνει.

Όταν όμως το φαγητό μετατρέπεται σε υποκατάστατο ευτυχίας ή αγχολυτικό, αρχίζει ένας φαύλος κύκλος: η ποσότητα της τροφής που καταναλώνεται είναι μεγάλη, το σωματικό βάρος αυξάνεται, προκαλούνται ενοχές και το άτομο συνεχίζει την υπερκατανάλωση τροφής στην προσπάθειά του να ανταπεξέλθει στα αρνητικά συναισθήματα.

Φαγητό και συναισθήματα

Στη βρεφική ηλικία, τρώμε μόνο όταν πεινάμε και σταματούμε όταν η πρόσληψη τροφής οδηγήσει σε ικανοποίηση και κορεσμό. Κανονικά λοιπόν, η κατανάλωση και η ανάγκη για λήψη τροφής είναι ενδογενώς ρυθμιζόμενες. Οι επιστήμονες ψυχικής υγείας υποστηρίζουν πως, στο νεογέννητο μωρό, οι πρώτες εμπειρίες με το φαγητό καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που θα σχετιστεί με αυτό αργότερα. Ο ρυθμός και ο τρόπος πρόσληψης τροφής στο βρεφικό στάδιο, καθώς και η σχέση του μωρού με την τροφό του, επηρεάζουν τον τρόπο που το βρέφος βιώνει και αντιλαμβάνεται τον κόσμο και τις πρωταρχικές του εμπειρίες επιβίωσης.

Πολύ συχνά στα επόμενα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, η αγάπη και η φροντίδα από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και του περιβάλλοντος, εκφράζονται κατά κύριο λόγο μέσω της προσφοράς τροφής, και μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις όταν η αγάπη δεν μπορεί να επικοινωνηθεί με άλλο τρόπο, το φαγητό γίνεται το αποκλειστικό μέσο. Ως επακόλουθο, η λήψη τροφής συνδέεται στενά με τον ψυχικό κόσμο του παιδιού.

Όταν το άτομο μεγαλώνει, το φαγητό αναπόφευκτα καταλαμβάνει ένα μεγάλο μέρος της ζωής του. 

Έτσι, εκτός από βιολογική ανάγκη, λειτουργεί και σαν μια συνήθεια που πλαισιώνει την καθημερινότητα, ακόμη και σαν διασκέδαση ή μέσο κοινωνικοποίησης, αλλά και σαν τρόπος διαχείρισης συναισθημάτων. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου μέσα από τη σχέση με το φαγητό εκφράζεται η συναισθηματική κατάσταση του ατόμου και εκτονώνονται εντάσεις στις σχέσεις του με άλλους ή με τον εαυτό του. Δημιουργείται έτσι μια σχέση όπου το φαγητό «χρησιμοποιείται» ως καταφύγιο, διέξοδος, αποφόρτιση ή και «σύντροφος» στις δύσκολες στιγμές, στα προβλήματα με άλλους ανθρώπους και στις εσωτερικές συγκρούσεις.

Συναισθηματική ή βιολογική πείνα;

Η συναισθηματική πείνα αναφέρεται στην κατάσταση εκείνη κατά την οποία η τροφή λαμβάνεται για την κάλυψη συναισθηματικών αναγκών. Όταν το άτομο δυσκολεύεται να εντοπίσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του και τις ανάγκες του με κατάλληλους τρόπους, η συναισθηματική πείνα εκδηλώνεται ως προσπάθεια βελτίωσης της κατάστασής του. Αρνητικά συναισθήματα που προκαλούν την ανάγκη πρόσληψης τροφής είναι το άγχος, ο εκνευρισμός, η μοναξιά, η απογοήτευση, η θλίψη, η απόρριψη, η ανία, η αίσθηση του ανεκπλήρωτου και, σπανιότερα, θετικά συναισθήματα, όπως η χαρά. Η συναισθηματική πείνα διακρίνεται δύσκολα από τη βιολογική και ιδιαίτερα από το ίδιο το άτομο που την βιώνει. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά που μπορούν να βοηθήσουν στην αναγνώρισή της.

Η συναισθηματική πείνα

Εμφανίζεται ξαφνικά, ως ακατάσχετη επιθυμία λήψης τροφής, με άμεση και επιτακτική ανάγκη ικανοποίησης, αφού το σώμα αναζητά άμεση ανακούφιση από τη δυσάρεστη ψυχολογική κατάσταση. 

Αντίθετα, η βιολογική πείνα εμφανίζεται σταδιακά, μέσω μηνυμάτων που στέλνει ο οργανισμός πως χρειάζεται τροφή, και η ανάγκη ικανοποίησης παρουσιάζει μεγαλύτερη δυνατότητα αναμονής.

Ξεκινάει σαν αίσθηση από το λαιμό και το στόμα. Αντίθετα, η βιολογική πείνα ξεκινάει από το στομάχι το οποίο αισθανόμαστε άδειο.

Αφορά στη λήψη συγκεκριμένων τροφών, συνήθως πλούσιων σε θερμίδες και λιπαρά, ενώ υποκατάστατα δεν αποφέρουν την ίδια αίσθηση ικανοποίησης. Στην βιολογική πείνα, οι επιλογές των τροφών είναι συνήθως πολλαπλές.

Η κατάποση φαγητού γίνεται αυτόματα και μηχανικά, χωρίς συνειδητοποίηση του «τι» και του «πόσο» τρώμε. Αντίθετα, η βιολογική πείνα οδηγεί σε επιλεκτική κατανάλωση φαγητού, με επίγνωση των τροφίμων και ποσοτήτων.

Η λήψη τροφής υπό την επήρεια συναισθηματικής πείνας συνεχίζεται πέρα από τον κορεσμό, σαν να μην χορταίνουμε ποτέ, ενώ στην βιολογική πείνα σταματάμε όταν ικανοποιηθεί η πείνα και επέλθει το αίσθημα του κορεσμού.

Η κατανάλωση τροφής λόγω συναισθηματικής πείνας, οδηγεί το άτομο σε αισθήματα ενοχής, ντροπής και τύψεων. Αντίθετα, η ικανοποίηση της βιολογικής πείνας δεν επιφέρει αρνητικά αισθήματα.

Συναισθηματική υπερφαγία

Η συναισθηματική πείνα χαρακτηρίζεται από την ακατανίκητη ανάγκη για φαγητό, συνήθως για τροφές με χαμηλή θρεπτική αξία και υψηλή περιεκτικότητα σε λίπη, αλάτι, ζάχαρη και άμυλο. Γλυκά, προϊόντα ζύμης και αλατισμένα σνακ τύπου πατατάκια και γαριδάκια φαίνεται να είναι οι πιο δημοφιλείς επιλογές σε καταστάσεις έντασης. 

Κάποια άτομα που βιώνουν συναισθηματική πείνα καταναλώνουν φυσιολογικές ποσότητες φαγητού, στην προσπάθειά τους να ανταπεξέλθουν στην ψυχική τους διάθεση ή να καλύψουν κάποιο συναισθηματικό κενό, χρησιμοποιώντας το φαγητό σαν ένα είδος παρηγοριάς. Ωστόσο, σταδιακά ο συσχετισμός της τροφής με την παρηγοριά γίνεται τρόπος ζωής και τα περισσότερα άτομα καταλήγουν να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες, οδηγούμενα τελικά σε επεισόδια «συναισθηματικής υπερφαγίας».

Κατά τη διάρκεια ενός τυπικού επεισοδίου υπερφαγίας, το άτομο έχει έντονη την αίσθηση της απώλειας ελέγχου, και καταναλώνει με μεγάλη ταχύτητα μεγάλη ποσότητα ανθυγιεινών και παχυντικών τροφίμων. Η συναισθηματική κατανάλωση τροφής έχει ως αποτέλεσμα την υπέρμετρη κατανάλωση θερμίδων, η οποία οδηγεί σταδιακά στην απόκτηση παραπανίσιων κιλών και πιθανώς σε επιδεινούμενη παχυσαρκία.

Στο άτομο που πάσχει από συναισθηματική υπερφαγία, η λήψη της τροφής προκαλεί μια παροδική αίσθηση ευχαρίστησης, ικανοποίησης και παρηγοριάς. Ωστόσο, μετά τη λήψη τροφής, το άτομο κατακλύζεται από έντονα συναισθήματα ενοχής και τύψεων. Συνειδητοποιεί τις συνέπειες της συμπεριφοράς του αλλά αδυνατεί να την αλλάξει, και βιώνει συναισθήματα απογοήτευσης, ματαίωσης και μελαγχολίας, αλλά και θυμού απέναντι στην αδυναμία του.

Ως αποτέλεσμα, οδηγείται σε ένα αίσθημα προσωπικής δυσαρέσκειας, μειώνεται η αυτοεκτίμησή του, νιώθει απελπισία και απόγνωση και καταλήγει ξανά στον φαύλο κύκλο της υπερκατανάλωσης.

Διαβάστε περισσότερα...

ΚΛΑΨΤΕ ελεύθερα... Διαβάστε γιατί δεν πρέπει να συγκρατείτε τα δάκρυα σας...

Ερευνητές του πανεπιστημίου Indiana στις ΗΠΑ αποκάλυψαν ότι οι αθλητές που ξεσπούν σε κλάματα μετά από μια ήττα, τα πηγαίνουν καλύτερα στο επόμενο παιχνίδι.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες το γεγονός ότι δεν ντρέπονται να αφεθούν δείχνει υψηλά επίπεδα αυτοεκτίμησης.

Ωστόσο, αυτό δεν είναι το μόνο όφελος που προσφέρουν στον ανθρώπινο οργανισμό τα… δάκρυα!

Νέα στοιχεία δείχνουν ότι τα δάκρυα μπορούν να μειώσουν τις αλλεργίες και να ανακουφίσουν ως κάποιο βαθμό από τον πόνο της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Ποια είναι λοιπόν τα οφέλη για τον οργανισμό από το κλάμα; 

Κάποια στοιχεία δείχνουν ότι το κλάμα βοηθά στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Σε μια μελέτη του 2006 οι επιστήμονες είχαν ζητήσει από ασθενείς με έκζεμα και αλλεργία στο λάτεξ να δουν την πασίγνωστη ταινία «Kramer vs Kramer» με τη Meryl Streep τοποθετώντας λάτεξ στο δέρμα τους πριν και αφού τελείωσε η ταινία και να μετρήσουν τις αντιδράσεις τους.

Όσοι τελικά έκλαψαν παρατήρησαν ότι είχαν μειωμένα συμπτώματα μετά το τέλος της ταινίας συγκριτικά με όσους δεν κατάφεραν να… βγάλουν ούτε δάκρυ.

Το δέρμα τους είχε ακόμη μειωμένα επίπεδα των δεικτών φλεγμονής που ονομάζονται ανοσοσφαιρίνες, που αυξάνονται στο σημείο της αλλεργικής αντίδρασης.

Γιατί ορισμένοι κλαίνε περισσότερο; 

Οι γυναίκες γενικά κλαίνε περισσότερο από τους άντρες, λέει ο καθηγητής ψυχολογίας και κορυφαίος ερευνητής του… κλάματος, Ad Vingerhoets, από το πανεπιστήμιο Tilburg της Ολλανδίας.

Ωστόσο, και τα δύο φύλα κλαίνε το ίδιο όταν πρόκειται για πολύ σημαντικά γεγονότα, όπως ο θάνατος ενός κοντινού ανθρώπου.

Σύμφωνα με τις μελέτες οι άντρες συγκινούνται περισσότερο από θετικά γεγονότα, ενώ οι γυναίκες κλαίνε περισσότερο στα αρνητικά.

Και αυτό οφείλεται φυσικά στις ορμόνες. «Η κύρια ορμόνη που προκαλεί το κλάμα στις γυναίκες είναι η προλακτίνη» λέει ο Vingerhoets. Τα επίπεδα της ορμόνης αυξάνονται πριν και για όσο διάστημα κλαίει κάποιος, αν και οι απόψεις των ειδικών στο θέμα αυτό διίστανται.

«Σε ό,τι αφορά τους άντρες, οι ορμόνες τους μπορεί να περιορίσουν τα δάκρυά τους» εξηγεί ο ίδιος.

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η τεστοστερόνη μπορεί στην πραγματικότητα να σταματήσει το κλάμα, και ίσως γι’ αυτό οι άντρες κλαίνε λιγότερο.

Αλλά τα επίπεδα της τεστοστερόνης μειώνονται καθώς γερνούν οι άντρες και ίσως γι’ αυτό έχει παρατηρηθεί να συγκινούνται περισσότερο όταν μεγαλώνουν.

Η ποικιλία και τα διαφορετικά επίπεδα των ορμονών, όπως η τεστοστερόνη, εξηγούν γιατί ορισμένοι μπορούν να βάλουν τα κλάματα πολύ εύκολα, ενώ άλλοι δυσκολεύονται αρκετά.

Ακόμη, σύμφωνα με τον καθηγητή, δύο χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ενός ανθρώπου που μπορούν να καθορίσουν αν ένα πρόσωπο κλαίει περισσότερο από ό,τι άλλο ένα άλλο είναι η εμπάθεια και η νεύρωση.

Όσο περισσότερο νευρωτικός είναι κάποιος, τόσο πιο ευαίσθητος είναι για τα αισθήματα κάποιου άλλου, και φυσικά αυξάνονται οι πιθανότητες να… βάλει τα κλάματα!

Γιατί το αλκοόλ με κάνει να κλαίω; 

Το αλκοόλ αυξάνει τα επίπεδα προλακτίνης, ενώ και η έλλειψη ύπνου μας φέρνει πιο εύκολα τα δάκρυα στα μάτια. Αυτό γιατί θεωρείται ότι επηρεάζει το μεταιχμιακό σύστημα, το τμήμα του εγκεφάλου που ελέγχει τα συναισθήματα.

Συνήθως αυτό «ελέγχεται» από το πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου, αλλά η έλλειψη ύπνου περιορίζει τον έλεγχο που «ασκεί» το πρόσθιο τμήμα στα τμήματα που ελέγχουν τα συναισθήματα και έτσι κλαίμε πιο εύκολα, προσθέτει ο καθηγητής.

Διαβάστε περισσότερα...

Οι γυναίκες προτιμούν να απατήσουν, παρά να χαλάσουν τη δίαιτά τους!

Τουλάχιστον αυτό έδειξε μια νέα βρετανική δημοσκόπηση, όπως επίσης και το ότι μία στις δύο σκέφτεται το φαγητό περισσότερο απ’ ό,τι το σεξ!

Η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε σε 1.290 εθελόντριες από τη Βρετανία, οι οποίες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για τις δίαιτες και για το πώς επηρεάζουν τις προσωπικές τους σχέσεις.

Δίαιτα-Πίστη= 1-0 

Μια στις τέσσερις γυναίκες δεν έκρυψε πως η δίαιτα είναι πιο σημαντική από ότι η σχέση με τον σύντροφό τους και μάλιστα δήλωσε πως είναι διατεθειμένη να καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια στο να χάσει βάρος παρά να μη χωρίσει! 

Φαγητό- Σχέση/Σεξ= 2-0(!) 

Περισσότερες από μία στις τρεις (το 37,5%) αποκάλυψαν πως σκέφτονται το φαγητό και τη δίαιτα περισσότερο απ’ ό,τι τον σύντροφό τους, ενώ περισσότερες από τις μισές (το 54%) ομολόγησαν πως σκέφτονται το φαγητό περισσότερο απ’ ό,τι το σεξ! 

Η διατροφολόγος του κέντρου αδυνατίσματος, Linda O'Byrne, για λογαριασμό του οποίου διεξήχθη η έρευνα, είπε πως η δίαιτα πρέπει να αποτελεί κομμάτι της ζωής κάθε ανθρώπου και όχι εμμονή. "Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται κανείς από την δίαιτά του είναι να έχει οποιοδήποτε αρνητική συνέπεια στην ζωή του", δήλωσε σχετικά με την έρευνα, η οποία έδειξε ακόμη πώς οι γυναίκες αρχίζουν μια δίαιτα είναι επειδή θέλουν να έχουν τέλειο σώμα για να βγουν το καλοκαίρι στις παραλίες. 

Υπολογίζεται πως τα τρία τέταρτα των γυναικών κάνουν δίαιτα τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους.

Διαβάστε περισσότερα...

Είσαι ευσυγκίνητη; Μάθε τί συμβαίνει;

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας 121 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από κατάθλιψη με μεγαλύτερα τα ποσοστά των γυναικών. Μία στις 5 γυναίκες και 1 στους 8 άνδρες παρουσιάζουν στη ζωή τους κατάθλιψη. Το κλάμα, δηλαδή μια ευσυγκίνητη προσωπικότητα, μπορεί να κρύβει πίσω του την αρχή μιας κατάθλιψης που χρειάζεται ιατρική βοήθεια

Τρία απλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας.

Αποδοχή 

Το πρώτο στάδιο είναι η αποδοχή του προβλήματος που κάποιος πιθανότατα έχει. Η κατάθλιψη είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί στα αρχικά της στάδια και για το λόγο αυτό οι ψυχολόγοι χαρακτηρίζουν την αποδοχή του προβλήματος ως το 50% της θεραπείας. 

Εντοπισμός Προβλήματος 

Το πιο ουσιώδες στάδιο αντιμετώπισης της κατάθλιψης είναι ο εντοπισμός του προβλήματος και η έρευνα από που πηγάζει αυτό. Διάφορες καταστάσεις όπως συμπεριφορές συνανθρώπων μας και αγχογόνες διεργασίες είναι πράγματα που μπορεί να μας ενοχλούν και να μας επηρεάζουν αρνητικά χωρίς όμως να το αντιλαμβανόμαστε. 

Θετικές σκέψεις 

Οι θετικές σκέψεις δεν μπορούν να γίνουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Μπορούμε να εκπαιδεύσουμε όμως τον εαυτό μας να κάνει θετικότερες σκέψεις. Η αρνητική στάση στη ζωή και οι αρνητικές σκέψεις μπορεί να έχουν μια δόση αλήθειας αλλά θα πρέπει να συρρικνωθούν στην καθημερινότητα μας. 

Όταν εννοούμε θετικές σκέψεις σημαίνει σκέψεις χαρούμενες που μας γεμίζουν αισιοδοξία και μπορούν να καλυτερεύσουν σταδιακά τη ζωή μας. Επίσης, βελτιώνουν όχι μόνο τη διάθεση μας αλλά και τα σωματικά συμπτώματα της κατάθλιψης. Οι αλλαγές μπορεί να αφορούν τη διάθεση, τον ήρεμο ύπνο, την αποκατάσταση της όρεξης για φαγητό και ακόμα και τις σεξουαλικές συμπεριφορές. 

Σε περίπτωση που τα παραπάνω επιμένουν και υπάρχουν υποψίες παθολογικής κατάστασης, θα πρέπει να απευθυνθούμε σε ειδικό (ψυχολόγο - ψυχίατρο), ο οποίος με τις γνώσεις και την εμπειρία του θα μας καθοδηγήσει.

Διαβάστε περισσότερα...

Αυξάνεται η ανεργία και μαζί και οι καταχρήσεις!

Όταν οι μακροοικονομικές συνθήκες επιδεινώνονται, η κατάχρηση αλκοόλ διαδίδεται στον πληθυσμό, καταλήγει μελέτη που εξέτασε στοιχεία για τις ΗΠΑ. Το συμπέρασμα μπορεί να φαίνεται σχεδόν αυτονόητο, στην πραγματικότητα όμως έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενες έρευνες.

Όπως επισημαίνει ανακοίνωση του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι, όπου πραγματοποιήθηκε η νέα μελέτη, η διαθέσιμη βιβλιογραφία υποδεικνύει ότι η κατάχρηση αλκοόλ μειώνεται σε οικονομικά δύσκολους καιρούς, πιθανότατα επειδή ο κόσμος έχει λιγότερα χρήματα να διαθέσει σε δευτερεύουσες ανάγκες όπως το αλκοόλ.

Το ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα προκύπτει τώρα από τη μελέτη του Μάικλ Φρεντς, οικονομολόγου που ειδικεύεται σε θέματα υγείας: η κατάχρηση αλκοόλ και η συχνότητα του αλκοολισμού αυξάνονται σημαντικά όσο η απασχόληση πέφτει σε επίπεδο αμερικανικής πολιτείας.

«Είμαστε από τους πρώτους που δείχνουν ότι, παρόλο που τα εισοδήματα πέφτουν για τους περισσότερους ανθρώπους σε καιρούς οικονομικής δυσπραγίας, η προβληματική ή ριψοκίνδυνη χρήση αλκοόλ αυξάνεται» λέει ο ίδιος ο Φρεντς.

Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Health Economics, με τίτλο «Μακροοικονομικές συνθήκες και υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ».

Η ομάδα του Φρεντς εξέτασε δεδομένα που καλύπτουν το διάστημα 2001-2005 και αφορούν μια σειρά από δείκτες που δεν είχαν ληφθεί υπόψη σε προηγούμενες σχετικές έρευνες, όπως η κατάχρηση και η εξάρτηση.

Η ανάλυση υποδεικνύει ότι, όταν η ανεργία αυξάνεται, ακόμα και οι άνθρωποι που έχουν εργασία είναι πιθανότερο να κάνουν κατάχρηση αλκοόλ και να οδηγούν μεθυσμένοι. «Η εξήγησή μας είναι ότι ακόμα και οι απασχολούμενοι μπορεί να επηρεάζονται ψυχολογικά [για παράδειγμα από το φόβο ότι μπορεί να μείνουν και οι ίδιοι άνεργοι] από την οικονομική επιδείνωση» αναφέρει ο Φρεντς.

Η έρευνα έδειξε ότι η η οικονομικής επιδείνωση αυξάνει την κατανάλωση αλκοόλ σε όλες τις δημογραφικές ομάδες, ιδιαίτερα όμως για τους Αφροαμερικανούς και τα άτομα 18-24 ετών.

Έδειξε ακόμα ότι οι έγγαμοι με παιδιά είναι λιγότερο πιθανό να το ρίξουν στο ποτό, ενώ αντίθετα η κατάχρηση αλκοόλ αυξάνεται όταν ανεβαίνει το εκπαιδευτικό επίπεδο και το εισόδημα.

Διαβάστε περισσότερα...

Κρίσεις πανικού: Αντιμετωπίζονται;

Τί είναι και γιατί τις παθαίνουμε; Υπάρχει πρόληψη για τις κρίσεις πανικού; Μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε και με ποιό τρόπο;

Η λέξη πανικός προέρχεται από το θεό Πάνα που με τις μεταμφιέσεις και τις ζαβολιές του τρόμαζε τους ανυποψίαστους ταξιδιώτες. Η διαταραχή πανικού περιλαμβάνει έντονες, απροσδόκητες και ξαφνικές κρίσεις άγχους που διαρκούν συνήθως μερικά λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των κρίσεων το άτομο νιώθει τρόμο και πιστεύει πως κινδυνεύει και απειλείται σωματικά.

Οι κρίσεις πανικού είναι για όλους τρομακτικές, αλλά ευτυχώς, σωματικά αβλαβή επεισόδια. Μπορούν να συμβούν τυχαία ή μετά από έκθεση σε διάφορες καταστάσεις που προκαλούν άγχος. 

Οι άνθρωποι που βιώνουν κρίσεις πανικού μπορεί να φοβούνται ότι πεθαίνουν ή ότι πνήγονται. Μπορούν να έχουν πόνο στο στήθος ή πιστεύουν ότι έχουν άλλα συμπτώματα της καρδιακής προσβολής . 

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να εμφανίσουν άλλα συναφή σωματικά συμπτώματα όπως: 

*Ταχυκαρδία και αίσθημα έντονων παλμών

*Ζάλη, αίσθημα αστάθειας ή λιποθυμίας

*Δύσπνοια (δυσκολία στην αναπνοή ή αίσθημα ασφυξίας)

*Πόνοι στο στήθος ή δυσφορία

*Αίσθημα πνιγμού

*Μουδιάσματα ή μυρμηγκιάσεις σε όλο το σώμα

*Ναυτία ή ανακάτεμα στο στομάχι

*Εξάψεις ή κρυάδες

*Εφίδρωση 

Στη συνέχεια, μέσα σε περίπου μία ώρα, τα συμπτώματα εξαφανίζονται. 

Περίπου το 5% του πληθυσμού θα βιώσει κρίσεις πανικού στη διάρκεια της ζωής τους. Οι άνθρωποι που έχουν επαναλαμβανόμενες κρίσεις απαιτούν περαιτέρω εκτίμηση.

Οι κρίσεις πανικού μπορεί να υποδηλώνουν την παρουσία της κατάθλιψης , ή άλλες μορφές άγχους που βασίζεται σε ασθένειες. Οι κρίσεις πανικού εμφανίζονται ξαφνικά και συχνά απροσδόκητα.

Όταν κάποιος έχει μια κρίση πανικού, μπορεί να αναπτύξει παράλογους φόβους, που ονομάζονται φοβίες. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να φθάσει στο σημείο όπου η απλή ιδέα του να κάνουμε πράγματα που προηγήθηκαν από την πρώτη επίθεση πανικού προκαλεί τρόμο ή φόβο μελλοντικών κρίσεων πανικού, με αποτέλεσμα το άτομο με διαταραχή πανικού να μην είναι σε θέση ακόμα και βγεί έξω από το σπίτι.

Εάν συμβεί αυτό, το άτομο θεωρείται ότι έχει διαταραχή πανικού με αγοραφοβία. Η διαταραχή πανικού στους εφήβους έχει την τάση να παρουσιάζει παρόμοια συμπτώματα όπως στους ενήλικες. Οι έφηβοι έχουν την τάση να αισθάνονται ότι δεν ζούν πραγματικές καταστάσεις, (είναι σαν να λειτουργούν σε μια ονειρική κατάσταση - derealization), ή να φοβούνται οτι είναι τρελοί ή οτι θα πεθάνουν.

Η διαταραχή σε παιδιά μικρότερης ηλικίας είναι συνήθως σχετικές με το σχολείο, μειωμένη σχολική φοίτηση, (δεν θέλουν να πάνε στο σχολείο). Τόσο τα παιδιά και οι έφηβοι με διαταραχή πανικού είναι περισσότερο σε κίνδυνο για την κατάχρηση ουσιών και την κατάθλιψη καθώς και για αυτοκτονικές σκέψεις.

Αντιμετώπιση κρίσεων πανικού

 

Η αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού είναι σχετικά "εύκολη", αλλά πρέπει να προσέξουμε να μην "μπερδέψουμε" τον πανικό με κάποια άλλη σοβαρή ασθένεια (όπως μια καρδιακή προσβολή). Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το δίλημμα που αντιμετωπίζουν οι γιατροί όταν οι άνθρωποι βιώνουν τον πανικό και είναι στο τμήμα επειγόντων περιστατικών ενός νοσοκομείου.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να προλάβουμε μια διαταραχή πανικού:

Από τις ουσίες όπως η καφεΐνη, το αλκοόλ, και τα ναρκωτικά μπορούν να επιδεινώσουν τις κρίσεις πανικού, και θα πρέπει να τα αποφεύγεται. Άλλες συμβουλές για τη διαχείριση των κρίσεων πανικού περιλαμβάνουν τη συμμετοχή σε αερόβια άσκηση και γιόγκα σε τακτική βάση, δεδομένου ότι οι δραστηριότητες αυτές έχουν βρεθεί επίσης οτι βοηθάνε στην μείωση των κρίσεων πανικού.

Αν και πολλοί άνθρωποι αναπνέουν σε μία χάρτινη σακούλα σε μια προσπάθεια να αμβλυνθεί ο υπεραερισμός που μπορεί να σχετίζεται με τον πανικό, δυστυχώς, η αναπνοή σε χάρτινη σακούλα, σε άτομα που έχουν αναπνευστικά προβλήματα μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα, ιδίως όταν ο υπεραερισμός προκαλείται από μια κατάσταση που σχετίζεται με την έλλειψη οξυγόνου, όπως μια κρίση άσθματος ή καρδιακή προσβολή.

Εάν ένα άτομο έχει διαγνωστεί με κρίσεις πανικού στο παρελθόν και είναι εξοικειωμένος με τα σημεία και τα συμπτώματα, οι παρακάτω γνωσεις και τεχνικές μπορούν να βοηθήσουν. 

1. Κατ 'αρχάς, χαλαρώστε ώστε όλες τις μεγάλες μυϊκές ομάδες του σώματός σας να χαλαρώσουν και αυτές.

2. Επιβραδύνετε την αναπνοή σας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα με το να σφύξετε τα χείλει σας, σαν να φυσάτε ένα κερί. Επίσης, τοποθετήστε τα χέρια σας στο στομάχι σας για να νιώσετε την ταχύτητα της αναπνοής σας. Αυτό μπορεί να σας επιτρέψει να ελέγξετε καλύτερα τα περαιτέρω συμπτώματά σας.

3. Πείτε στον εαυτό σας οτι αν είμαι σε θέση να μιλήσω και να αναπνεύσω.

4. Μην ξεχνάτε οτι μπορείτε να πάθετε κρίση πανικού και όταν όλα στη ζωή σας είναι ... τέλεια. Δεν θα πρέπει να σας κάνει εντύπωση το γεγονός ότι παρουσιάζετε κρίσεις πανικού ενώ η ζωή σας πηγαίνει γενικώς καλά. Oι κρίσεις πανικού είναι αντιδράσεις σε εξωτερικά ή εσωτερικά ερεθίσματα και μπορεί να εμφανιστούν ανεξάρτητα από τη γενική κατάσταση της ζωής μας.

5. Τα συμπτώματα του πανικού παρότι είναι πολύ δυσάρεστα δε δημιουργούν πραγματικούς κινδύνους για τη σωματική σας υγεία. Η κρίση πανικού δεν μπορεί να επιφέρει κανενός είδους μόνιμη βλάβη, είτε στη σωματική είτε στην ψυχική σας υγεία.

6. Οι κρίσεις πανικού δεν πρόκειται να σας επηρεάσουν περισσότερο όταν θα είστε έγκυος, αλλά δεν θα επηρεάσουν ούτε και την υγεία του εμβρύου. Μάλιστα οι ορμονικές αλλαγές που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι πιθανό να λειτουργήσουν προστατευτικά ως προς την εμφάνιση κρίσεων πανικού.

Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι αν δεν αντιμετωπίσουμε άμεσα τις κρίσεις πανικού, μπορούν να εξελιχθούν σε άλλες ψυχικές παθήσεις, να περιλαμβάνουν ειδικά παράλογους φόβους (αγοραφοβία).

Επίσης η αποφυγή κοινωνικών επαφών, η εμφάνιση κατάθλιψης και οι αυτοκτονικές σκέψεις ή ενέργειες είναι τα συνηθέστερα προβλήματα διαταραχής πανικού.

Διαβάστε περισσότερα...

Ο μύθος του πλατωνικού έρωτα...

Μια νέα έρευνα του δρ. Τζέι Κένεντι, ο οποίος προκάλεσε μεγάλη αίσθηση πριν ένα χρόνο με τη θεωρία του περί ενός κρυμμένου κώδικα στους πλατωνικούς διαλόγους, έρχεται να ανατρέψει κάτι που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε δεδομένο: τον πλατωνικό έρωτα.

Στη θέση του οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τοποθετήσουν το ερωτικό πάθος, που πηγάζει από τη δημιουργική δύναμη της αγάπης.

Ο δρ. Τζέι Κένεντι είναι ιστορικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στη Βρετανία και ερευνητής του Κέντρου για την Ιστορία της Επιστήμης, της Τεχνολογίας και της Ιατρικής, που αποτελεί τμήμα της Σχολής Βιοεπιστημών του ίδιου ιδρύματος. Είναι επίσης ειδικός στα πυθαγόρεια μαθηματικά και στη θεωρία της μουσικής. Πριν ένα χρόνο δημοσίευσε μια έρευνα για τις μαθηματικές και μουσικές δομές που κρύβονταν στους πλατωνικούς διαλόγους.

Τώρα ήρθε η σειρά ενός εγχειριδίου που αποκωδικοποιεί το μυστικό περιεχόμενο των έργων του μεγάλου Έλληνα φιλόσοφου.

"Ο Αϊνστάιν της ελληνικής χρυσής εποχής"

Πολλά είναι τα στοιχεία που αναφέρονται στο καινούργιο βιβλίο του δρ. Κένεντι με τίτλο «Η μουσική δομή των πλατωνικών διαλόγων» (“The Musical Structure of Plato’s Dialogues”), τα οποία αναμένεται να προκαλέσουν συζητήσεις και προβληματισμούς μεταξύ των επιστημόνων.

"Ο Πλάτωνας, ο Αϊνστάιν της ελληνικής Χρυσής Εποχής, θεωρήθηκε υπέρμαχος του έρωτα χωρίς σεξ. Ωστόσο, οι νέες έρευνες αποκαλύπτουν ότι ο ίδιος δεν υπήρξε ποτέ σεμνότυφος", δηλώνει ο δρ. Κένεντι στην ιστοσελίδα αρχαιολογικών ειδήσεων Heritage Daily.

Και συμπληρώνει: "Τα αποκωδικοποιημένα σύμβολα αποδεικνύουν ότι ο αρχαίος φιλόσοφος παρότρυνε τη ‘μέση οδό’, δηλαδή την αποφυγή των άκρων, όπως η ακολασία και η αποχή. Για εκείνον, ηθική σήμαινε μετριοπάθεια».

Κατά τον δρ. Κένεντι, ο Πλάτωνας σηματοδότησε μια στροφή στην ιστορία της σεξουαλικότητας στον δυτικό κόσμο, πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι εφηύρε τον ρομαντισμό. Στο πλατωνικό έργο, το ερωτικό πάθος είναι η πνευματική δύναμη που οδηγεί τους ανθρώπους στη δημιουργία βαθύτατων ανθρώπινων δεσμών και εντέλει στην αυτογνωσία. Η δημιουργική δύναμη του έρωτα (ή της αγάπης) ενέπνεε την τέχνη, τη λογοτεχνία και τις επιστήμες.

Οι μέχρι πρόσφατα καλά κρυμμένοι πλατωνικοί κώδικες, όπως τουλάχιστον εμφανίζονται στην έρευνα του καθηγητή, είχαν εφαρμοστεί και στο «Συμπόσιο», ένα από τα σημαντικότερα έργα του Πλάτωνα, με κεντρικό θέμα τον Έρωτα και πρωταγωνιστή τον Σωκράτη.

«Ο Πλάτωνας διηγείται την ιστορία για να δείξει ότι η αληθινή αγάπη ‘σημαδεύει’ την ψυχή και όχι το σώμα. Γι’ αυτό πολλοί πίστεψαν ότι ο συγγραφέας του ‘Συμποσίου’ τασσόταν κατά της σαρκικής ένωσης, με τον μύθο του πλατωνικού έρωτα να εξαπλώνεται παντού. Από την άλλη, όμως, ο Πλάτωνας είχε εξυμνήσει τον ερωτισμό και την ομοφυλοφιλία και συμμεριζόταν την αρχαιοελληνική ιδέα σχετικά με την ομορφιά των γυμνών σωμάτων. Γι’ αυτό και οι απόψεις του έχουν απασχολήσει επί σειρά ετών τους ιστορικούς», δηλώνει ο καθηγητής στη συνέντευξή του.

Κείμενα και νότες

Ο συμβολισμός των πλατωνικών κειμένων, κατά τον δρ. Κένεντι, λειτούργησε ως εξής. Ο Πλάτωνας, φοβούμενος ότι θα είχε το ίδιο τέλος με τον δάσκαλό του τον Σωκράτη, ο οποίος κατηγορήθηκε για διαφθορά των νέων, έκρυψε τη φιλοσοφία του, χρησιμοποιώντας μουσικούς συμβολισμούς.

Διαίρεσε κάθε έργο του σε 12 μέρη, συμβολίζοντας το καθένα με μια μουσική νότα. Στις αρμονικές νότες τοποθετούσε τις θετικές ιδέες, όπως η αγάπη και η καλοσύνη, και στις παράφωνες τις αρνητικές, όπως η απόρριψη, η φιλονικία και το κακό. Για παράδειγμα, στο ‘Συμπόσιο’ μεταξύ των ‘παραφωνιών’ ήταν το εμπόριο του σεξ, όχι όμως και το ερωτικό πάθος που γεννιέται από την αγάπη για την ψυχή του άλλου και το οποίο βρισκόταν κάτω από τις πιο μελωδικές νότες. Ο Πλάτωνας δηλαδή δεχόταν το σεξ ως μέρος της αληθινής αγάπης.

Ο όρος ‘πλατωνικός έρωτας’ επινοήθηκε τον 15ο αιώνα, παίζοντας πολύ σημαντικό ρόλο ως προς την κατεύθυνση της ισότητας των δύο φύλων. Την εποχή που μεταχειρίζονταν τις γυναίκες ως σκλάβες ή παραγωγικές μηχανές, ο πλατωνικός έρωτας ήρθε να δώσει στον γυναικείο πληθυσμό -τουλάχιστον της βασιλικής αυλής- περισσότερο χρόνο για φλερτ και συμμετοχή στα καλλιτεχνικά και πολιτιστικά δρώμενα.

"Η συμβολή του Πλάτωνα στην ανθρωπότητα και στη μεταστροφή από μια κοινωνία πολεμιστών σε μια κοινωνία σοφών ήταν τεράστια. Σήμερα, εξαιτίας του, οι ήρωες που έχουμε είναι ο Αϊνστάιν και ο Σαίξπηρ και όχι οι ιππότες με τις αστραφτερές πανοπλίες", καταλήγει ο δρ Τζέι Κένεντι.

Διαβάστε περισσότερα...

Ένα καταθλιπτικό παιδί σε κάθε τάξη!

Βοηθώντας το παιδί μας να αισθάνεται καλά πρέπει να γνωρίζουμε βασικά πράγματα για την συμπεριφορά του. Μήπως παρατηρείτε αλλαγές στο παιδί σας που σας ανησυχούν;

Η κατάθλιψη είναι μια έντονη αίσθηση απόγνωσης, θλίψης και έλλειψης αυτοεκτίμησης. Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται λυπημένοι, αλλά όταν κάποιος έχει κατάθλιψη, το χαμηλό συναίσθημα, επηρεάζει τις κανονικές του δραστηριότητες.

Αίτια της κατάθλιψης

Τα αίτια της κατάθλιψης δεν είναι πλήρως κατανοητά. Πολλοί παράγοντες μπορούν να συμβάλουν, όπως η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου (ή σε παιδιά, μια διαταραχή σχέσεων με τους φίλους τους), μια ασθένεια, το άγχος, τα οικογενειακά προβλήματα (για παράδειγμα, οι γονείς σε διαζύγιο) και προβλήματα στο σχολείο (όπως η παρενόχληση). Μερικά παιδιά είναι πιο ανθεκτικά στις δυσκολίες από τα άλλα, έτσι ενώ κάποια μπορούν να τις αντιμετωπίσουν, άλλα εμφανίζουν κατάθλιψη.

Η Γενετική( οικογενειακή επιβάρυνση) μπορεί εν μέρει να εξηγήσει γιατί μερικοί άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη. Μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί τα επίπεδα ορισμένων χημικών ουσιών του εγκεφάλου στην κατάθλιψη διαταράσσονται. 

Ποιος είναι σε κίνδυνο της κατάθλιψης;

Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, πολλοί ψυχίατροι πίστευαν ότι τα παιδιά ήταν ανίκανα να εμφανίσουν κατάθλιψη, επειδή έλειπε η συναισθηματική ωριμότητα. Ωστόσο, τα περισσότερα παιδιά αισθάνονται απόγνωση, θλίψη και έλλειψη αυτοεκτίμησης, κατά καιρούς.

Δύο τοις εκατό τουλάχιστον των παιδιών κάτω των 12 εμφανίζουν σημαντική κατάθλιψη, και στην εφηβεία αυτό αυξάνεται σε πέντε τοις εκατό - που είναι τουλάχιστον ένα παιδί ,σε κατάθλιψη ,σε κάθε αίθουσα διδασκαλίας.

Περισσότερο από το ήμισυ των ενηλίκων που εμφανίζουν κατάθλιψη, λένε ότι μπορεί να εντοπίσουν στο ιστορικό τους, τα πρώτα συμπτώματα πριν την ηλικία των 20.

Τα συμπτώματα της κατάθλιψης σε παιδιά

Υπάρχουν πολλά συμπτώματα που σχετίζονται με την κατάθλιψη, τα οποία μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Τα συνήθη συμπτώματα της κατάθλιψης στα παιδιά περιλαμβάνουν:

1. Απλά εμφανίζονται δυσαρεστημένα για μεγάλη χρονική διάρκεια.

2. Πονοκέφαλοι, πόνοι στο στομάχι, αίσθημα κόπωσης και άλλα ασαφή σωματικά ενοχλήματα που φαίνεται να μην έχουν καμία προφανή αιτία.

3. Η παραμονή για πολύ χρόνο στο κρεβάτι με όχι καλό ύπνο και ξύπνημα νωρίς το πρωί.

4. Μη καλή απόδοση στο σχολείο.

5. Σημαντικές μεταβολές στο βάρος.

6. Όντας ζωηρό και ευερέθιστο ένα παιδί, μπορεί να γίνει ήσυχο, σκυθρωπό και εσωστρεφές.

7. Η απώλεια ενδιαφέροντος για τις αγαπημένες του ασχολίες.

8. Παρουσιάζει χαμηλή αυτοεκτίμηση ή υποτροπιάζοντα αισθήματα αναξιότητας.

9. Αυτοκτονική διάθεση.

10. Δεν είναι πάντα εύκολο να γίνει αντιληπτή η κατάθλιψη στα παιδιά επειδή είναι λιγότερο ικανά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και συχνά έχουν την τάση να αντιδρούν, με πιο φυσικό τρόπο. 

Εάν ανησυχείτε για το παιδί σας, και ειδικά εάν έχετε τα συμπτώματα για περισσότερο από τρεις έως τέσσερις εβδομάδες, θα πρέπει να μιλήσετε με τον γιατρό σας. Η διάγνωση γίνεται συνήθως με βάση το ιατρικό ιστορικό και τα συμπτώματα, οπότε ο γιατρός σας θα πρέπει να μιλήσει με το παιδί Επίσης, μιλήστε και με τους φίλους των παιδιών σας, για περισσότερες πληροφορίες.

Εάν το παιδί σας μιλάει για την αυτοκτονία, θα πρέπει να πάρετε τα πάντα στα σοβαρά και να ζητήσετε συμβουλές των ειδικών. 

Τα παιδιά συνήθως ανταποκρίνονται αρκετά γρήγορα στη θεραπεία (παροχή συμβουλών ή ψυχοθεραπεία). Τα αντικαταθλιπτικά σπάνια δίνονται, αλλά μπορεί να είναι χρήσιμα σε ορισμένες περιπτώσεις. Τα περισσότερα παιδιά μπορούν να θεραπευτούν στο σπίτι ή στα εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείου, ωστόσο σπάνια χρειάζεται να παραμείνουν στο νοσοκομείο.

Διαβάστε περισσότερα...

«Μαθαίνοντας να ζούμε με τη Διπολική Διαταραχή»

Η πρώτη επίσημη παρουσίαση της ελληνικής έκδοσης του οδηγού «Μαθαίνοντας να ζούμε με τη Διπολική Διαταραχή» πραγματοποιήθηκε σε εκδήλωση … που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία (ΣΟΨΥ).

Σκοπός του οδηγού είναι να βοηθήσει τους ανθρώπους που επηρεάζει η διπολική διαταραχή και να τους δείξει τη σωστή κατεύθυνση. Δεν προσποιείται ότι υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος ζωής με διπολική διαταραχή. Ούτε διερευνά διεξοδικά τα αίτια και την ιατρική αντιμετώπιση της κατάστασης. Αυτό στο οποίο στοχεύει είναι, μέσα από τη «διαβούλευση» με τους ασθενείς, τους φροντιστές, τα μέλη των οικογενειών και τους επαγγελματίες φροντίδας υγείας, να προσφέρει πρακτικές οδηγίες που η εμπειρία έχει αποδείξει ότι όντως βοηθούν στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων που επηρεάζει η διπολική διαταραχή.

Η σημασία του οδηγού μεγιστοποιείται αν λάβουμε υπόψη ότι, η διπολική διαταραχή είναι από τις πιο συχνές ψυχικές ασθένειες. Προσβάλλει το 3 – 5% όλων των ενηλίκων στον κόσμο.

Στη δημιουργία του, που αποτελεί μια πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία, συνέβαλλαν 10 από τις πιο σημαντικές ευρωπαϊκές οργανώσεις για την Ψυχική Υγεία και συμμετείχαν συμβουλευτικά 16 διακεκριμένες προσωπικότητες με εμπειρία γύρω από την ασθένεια.

Ο οδηγός επισημαίνει τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης μέσα από απλές ερωτήσεις για τον έλεγχο των συμπτωμάτων. Για τους περισσότερους, η πάθηση επιμένει για πολλά χρόνια. Μπορεί να διαρκέσει μια ζωή, άλλοτε θα υποχωρεί, άλλοτε θα επανέρχεται μήνες ή ακόμη και χρόνια αργότερα. 

Η ζωή με τη διπολική διαταραχή μπορεί συχνά να γίνεται σκληρή.

Η διπολική διαταραχή προκαλεί σοβαρές διακυμάνσεις στη συναισθηματική διάθεση, από βαθιά δυστυχία, έως έντονη ευφορία ή μεικτές καταστάσεις στις οποίες η φοβερή ενέργεια συνδυάζεται με συναισθήματα απελπισίας και θλίψης. Το αποτέλεσμα αυτών των διακυμάνσεων είναι να διαταράσσεται η συμπεριφορά του ασθενή και επομένως οι σχέσεις του με το περιβάλλον και να προκαλούνται σοβαροί περιορισμοί στην επίδοση στο σχολείο ή την εργασία.

Ο οδηγός στέλνει επίσης ένα αισιόδοξο μήνυμα σχετικά με το ότι όταν διαγνωσθεί η διπολική διαταραχή, μπορούν να αντιμετωπιστούν όλες αυτές οι αρνητικές επιπτώσεις. Υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες που μπορούν να θέσουν υπό έλεγχο τις σοβαρές μεταβολές της συναισθηματικής διάθεσης. Έτσι, δίνεται η δυνατότητα στους ασθενείς και στην οικογένειά τους να αναδιοργανώσουν τη ζωή τους, με αποτελεσματικό και επιτυχημένο τρόπο.

Με δεδομένο ότι η αναδιοργάνωση της ζωής μπορεί να αποτελεί τόσο μεγάλη πρόκληση, όσο η ίδια η αντιμετώπιση της νόσου, ο οδηγός υποδεικνύει την ανάγκη να αναπτυχθούν νέες δεξιότητες και να γίνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής. 

Μπορεί να μην είναι πάντοτε εύκολο, αλλά η ζωή με διπολική διαταραχή δε σημαίνει ότι χρειάζεται να εγκαταλειφθούν οι προσωπικοί στόχοι και οι φιλοδοξίες. Κανένα άτομο με διπολική διαταραχή δεν πρέπει να καθορίζεται από την ασθένειά του και μόνο. Δυστυχώς, η διπολική διαταραχή περιβάλλεται κι αυτή όπως οι περισσότερες ψυχικές διαταραχές από το «κοινωνικό στίγμα» που μπορεί να οδηγήσει σε άδικες διακρίσεις, περιθωριοποίηση και απομόνωση. Η αντιμετώπιση της προκατάληψης χρειάζεται θάρρος και επιμονή.

Την επιστημονική επιμέλεια της ελληνικής έκδοσης του οδηγού είχε η κυρία Μαρίνα Οικονόμου-Λαλιώτη, επίκουρη καθηγήτρια ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του ΣΟΨΥ και μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής της έκδοσης.

Στην ομιλία της η κυρία Οικονόμου τόνισε μεταξύ άλλων: «Από την παρουσίαση του Οδηγού στα ΜΜΕ, προκύπτει το συμπέρασμα ότι με σωστές οδηγίες και κατάλληλη αντιμετώπιση, η ζωή με διπολική διαταραχή μπορεί να είναι μια κανονική ζωή» και υπογράμμισε ότι «Ο οδηγός αυτοβοήθειας «Μαθαίνοντας να ζούμε με τη Διπολική Διαταραχή» είναι ένα εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει το άτομο με διπολική διαταραχή να κατανοήσει την ασθένεια και να εκπαιδευτεί σε αποτελεσματικούς τρόπους διαχείρισής της, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να λειτουργήσει και ως ένα ενημερωτικό εγχειρίδιο για τις οικογένειές τους».

Διαβάστε περισσότερα...

Προβληματίζουν τα στοιχεία για τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα!!

Τουλάχιστον ένα εκατομμύριο άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε χρόνο, σε παγκόσμια κλίμακα, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας

Δραματικά είναι και τα στοιχεία στην Ελλάδα, καθώς οι αυτοκτονικές τάσεις εμφανίζονται αυξητικές, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. 

Όπως δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επιστημονικός υπεύθυνος της τηλεφωνικής γραμμής «Παρέμβαση για την Αυτοκτονία 1018», (24ωρη λειτουργία πανελλαδικά με την εποπτεία του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης), που λειτουργεί στο πλαίσιο του Φορέα Ανάπτυξης και Κοινωνικού Κεφαλαίου για την Αντιμετώπιση του Κοινωνικού Αποκλεισμού «Κλίμακα», ψυχίατρος, Κυριάκος Κατσαδώρος, οι κλήσεις στην τηλεφωνική γραμμή για το οκτάμηνο του 2011 έχουν υπερδιπλασιαστεί σε σχέση με το 2010, ενώ ένας στους τέσσερις καλούντες αναφέρει ότι αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, επιβεβαιώνοντας ότι ο φαύλος κύκλος δυσκολιών που ισχυροποιείται από την οικονομική κρίση, λειτουργεί ως ένας από τους αποφασιστικούς παράγοντες αρνητικών επιπτώσεων στην ψυχική υγεία των ατόμων

Χαρακτηριστικά, οι κλήσεις στο 1018 για το έτος 2010 ξεπέρασαν τις 2500, ενώ ήδη στο οκτάμηνο του 2011 έχουν ξεπεράσει τις 5.000.

«Το ανησυχητικό δεν είναι μόνο η τεράστια αύξηση του αριθμού κλήσεων, αλλά και το γεγονός ότι πλέον έχει διαφοροποιηθεί ο λόγος που οι άνθρωποι αυτοί ζητούν βοήθεια. Το 2008 και το 2009 οι περισσότεροι που τηλεφωνούσαν είχαν ψυχικά προβλήματα. Αυτοί που απευθύνονται πλέον σ΄εμάς, έχουν οικονομικά προβλήματα και είναι σε αδιέξοδο», λέει ο κ. Κατσαδώρος.

Όπως τονίζει, η αυτοκτονία μπορεί να προληφθεί, αρκεί να υπάρξει ευαισθητοποίηση του στενού και ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος, καθώς το άτομο που σκέφτεται να αυτοκτονήσει εμφανίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως αύξηση της κατανάλωσης του αλκοόλ, αϋπνία, σκεπτικισμός και εσωστρέφεια.

Μάλιστα, όπως είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Κατσαδώρος, η «Κλίμακα» σχεδιάζει να ξεκινήσει ένα μεγάλο ενημερωτικό πρόγραμμα ευαισθητοποίησης των επαγγελματικών ομάδων, που έρχονται σε επαφή με πολύ κόσμο, όπως οδηγοί ταξί, κομμωτές-κομμώτριες κ.α. 

Αύριο, μέλη της «Κλίμακας» θα μεταβούν στο Πεκίνο για να παρακολουθήσουν το διεθνές συνέδριο για την πρόληψη των αυτοκτονιών. Επιστρέφοντας και έχοντας τα νέα δεδομένα θα ξεκινήσει και η ενημερωτική εκστρατεία ευαισθητοποίησης της κοινωνίας. 

«Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι η δημιουργία μίας τεχνικής στρατηγικής πρόληψης κατά των αυτοκτονιών», τονίζει ο κ. Κατσαδώρος και προσθέτει ότι προς αυτή την κατεύθυνση θα εργαστεί η «Κλίμακα».

Η «Κλίμακα» -που λειτουργεί στην Ελλάδα από το 2007- τονίζει σε ανακοίνωσή της ότι «δεδομένης της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας, η φετινή επέτειος της 10ης Σεπτεμβρίου προκαλεί ιδιαίτερο προβληματισμό. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί ότι η οικονομική κρίση και η ανασφάλεια, που αυτή προκαλεί, μπορούν να οδηγήσει σε αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών, οι οποίες συνήθως εμφανίζονται συχνότερα σε ανέργους απ’ ότι σε εργαζόμενους».

Όπως επισημαίνει η «Κλίμακα», οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους και καταγράφουν τη δραματική εξέλιξη ενός παγκόσμιου φαινομένου, για το οποίο στην Ελλάδα οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα οι αυτοκτονίες είναι 2 με 3 φορές περισσότερες από τις ανθρωποκτονίες. Επιπλέον, κατά τη δεκαετία 1995-2005 αυτοκτόνησαν 3.500 άτομα, ενώ αντίστοιχα οι θάνατοι από AIDS κατά τα έτη 1982 έως και το 2007 ήταν 1.552.

Η Ελλάδα παραδοσιακά κατέχει μία από τις τελευταίες θέσεις της ευρωπαϊκής κατάταξης, με βάση το δείκτη θνησιμότητας λόγω αυτοκτονίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, που επεξεργάζεται η «Κλίμακα», 4.042 άνθρωποι πέθαναν αυτοκτονώντας στην Ελλάδα, το διάστημα 1999-2009. Από τους οποίους, οι 3.288 ήταν άντρες και οι 754 γυναίκες (αναλογία αντρών-γυναικών 4 προς 1).

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα ακολουθούν αυξητική τάση. Το 2009 καταγράφηκαν 393 αυτοκτονίες (333 άντρες και 58 γυναίκες), σε σχέση με 328 αυτοκτονίες το 2007 (268 άντρες και 60 γυναίκες). Παράλληλα, δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τις μη θανατηφόρες απόπειρες, που εκτιμάται ότι είναι δέκα με είκοσι φορές περισσότερες (σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας).

Η πλειονότητα των αυτοκτονιών στην Ελλάδα πραγματοποιείται με βίαιη μέθοδο και συγκεκριμένα δια απαγχονισμού. Το 2009, 57% των ανδρών και 55% των γυναικών αυτοκτόνησαν με αυτό τον τρόπο. Η 2η σε συχνότητα μέθοδος για τους άντρες ήταν η χρήση πυροβόλου όπλου (συχνότερα κυνηγετικού όπλου), ενώ για τις γυναίκες η δηλητηρίαση.

Το 2009 οι περισσότεροι αυτόχειρες στην Ελλάδα ήταν άντρες 50-59 ετών (67 θάνατοι). Στις γυναίκες, οι περισσότερες αυτοκτονίες σημειώθηκαν στις ηλικιακές ομάδες 30-39 (11 θάνατοι) και 40-49 ετών (11 θάνατοι). Εντούτοις, οι υψηλότεροι δείκτες θνησιμότητας λόγω αυτοκτονίας, τόσο για τους άντρες, όσο και για τις γυναίκες, σημειώθηκαν στην ηλικιακή ομάδα 80+ ετών, γεγονός που υποδηλώνει τον αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας που διατρέχουν οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας.

Όπως επισημαίνεται, η αύξηση των αυτοκτονιών συνδέεται άμεσα με την οικονομική κρίση, καθώς η άνοδος της ανεργίας, σε ποσοστό 1%, συνεπάγεται αύξηση του δείκτη θνησιμότητας κατά 1,5 άτομο ανά 100.000 άτομα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το άτομο χωρίς εργασία είναι 2-3 φορές περισσότερο πιθανό να αυτοκτονήσει απ’ ό,τι ένας εργαζόμενος, ενώ η αύξηση της ανεργίας κατά 3% συνδέεται με 4,5% αύξηση των αυτοκτονιών στον γενικό πληθυσμό.

Τα νέα σε ηλικία άτομα, που δεν εργάζονται, κινδυνεύουν πολύ περισσότερο στο να εκδηλώσουν κάποια ψυχική ασθένεια σε σχέση με άτομα που έχουν εργασία, ενώ τα άτομα με μεγάλα χρέη κινδυνεύουν 2-3 φορές περισσότερο να εκδηλώσουν μείζονα κατάθλιψη, ή κάποια άλλη ψυχική ασθένεια, συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό και η αδυναμία αποπληρωμής των χρεών είναι πιθανό να οδηγήσει σε αυτοκτονικό ιδεασμό.

Η εργασιακή ανασφάλεια που βιώνει ο σύγχρονος εργαζόμενος αυξάνει κατά 33% την πιθανότητα εμφάνισης κάποιας ψυχικής διαταραχής.

Η «Κλίμακα», λόγω της σοβαρότητας του προβλήματος των αυτοκτονιών, πραγματοποιεί μία ευρύτερη προσπάθεια πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου στην Ελλάδα, που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ερευνητικό έργο και επιστημονικές ανακοινώσεις, εκπαίδευση διαφόρων επαγγελματικών ομάδων, δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης μέσα από ημερίδες, ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά σποτ, συνεντεύξεις στα ΜΜΕ, έντυπο ενημερωτικό υλικό και διάφορες εκδηλώσεις.

Στο πλαίσιο δράσεων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, απόψε στις 18:30 η «Κλίμακα» θα πραγματοποιήσει, για 3η φορά την εκδήλωση «Χορεύουμε για τη Ζωή ενάντια στην αυτοκτονία» («Dance for Life»). 

Πρόκειται για χορευτικό δρώμενο το οποίο θα λάβει χώρα στο Θησείο με τη συμμετοχή εθελοντών χορευτών, αλλά και του κοινού. 

Η εκδήλωση θα γίνει υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, σε συνεργασία με τον Κοινωνικό Συνεταιρισμό (3ου Το.Ψ.Υ Ν. Αττικής) «Κλίμαξ plus» και με την υποστήριξη του δήμου Αθηναίων. 

ΑΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Τα ... θετικά των ντροπαλών ανθρώπων!

Οι άνθρωποι που νιώθουν εύκολα κοινωνική αμηχανία είναι -και φαίνονται- πιο έμπιστοι και πιο γενναιόδωροι, υποδεικνύει μελέτη κοινωνικών ψυχολόγων.

«Τα μέτρια επίπεδα συστολής είναι ένδειξη αρετής» σχολίασε ο Μάθιου Φάινμπεργκ, μέλος της ερευνητικής ομάδας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ. 

«Η αμηχανία είναι η συναισθηματική υπογραφή των ανθρώπων στους οποίους μπορούμε να εμπιστευόμαστε πολύτιμους πόρους. Αποτελεί μέρος της κοινωνικής κόλλας που ενθαρρύνει την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία στην καθημερινή ζωή» πρόσθεσε ο συνεργάτης του Ρομπ Ουίλερ.

Διευκρίνισε πάντως ότι η μελέτη αφορά τα λογικά επίπεδα κοινωνικής αμηχανίας και όχι τη διαταραχή της κοινωνικής φοβία ή την ντροπή που προκαλεί η παραβίαση κοινωνικών κανόνων.

Η μελέτη, που δημοσιεύεται στο Journal of Personality and Social Psychology, βασίστηκε σε βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις, ερευνητικά «παιχνίδια» κοινωνικής εμπιστοσύνης και τηλεφωνικές συνεντεύξεις.

Στο πρώτο πείραμα,, 60 φοιτητές κολεγίου κλήθηκαν να θυμηθούν και να αφηγηθούν μπροστά στην κάμερα περιστατικά που τους είχαν κάνει να ντραπούν –ορισμένοι αναφέρθηκαν στο πέρδεσθε σε δημόσιους χώρους, άλλοι θυμήθηκαν εκείνη τη φορά που νόμιζαν ότι μια παχουλή γυναίκα ήταν έγκυος.

Στην τυπική ένδειξη αμηχανίας, έδειξαν τα βίντεο, οι άνθρωποι στρέφουν το βλέμμα προς τα κάτω και πλάγια, καλύπτουν ένα μέρος του προσώπου με το χέρι και χαμογελούν ή κάνουν γκριμάτσες.

Οι ίδιοι εθελοντές κλήθηκαν στη συνέχεια να παίξουν το «Παιχνίδι του Δικτάτορα», το οποίο χρησιμοποιείται από οικονομολόγους για τη μέτρηση του αλτρουισμού. Για παράδειγμα, οι ερευνητές μπορεί να δώσουν στους παίκτες από δέκα λαχνούς λοταρίας και να τους ζητήσουν να κρατήσουν ένα μέρος για τον εαυτό τους και να δώσουν τα υπόλοιπα σε έναν συμπαίκτη τους. 

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι που ένιωθαν πιο εύκολα αμηχανία ήταν και πιο γενναιόδωροι, αφού μοίραζαν περισσότερους λαχνούς.

Σε ένα άλλο πείραμα, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να αξιολογήσουν έναν επαγγελματία ηθοποιό τον οποίο ενημέρωναν εκείνη τη στιγμή οι ερευνητές ότι είχε φέρει την τέλεια βαθμολογία σε κάποιο τεστ. Ο ηθοποιός αντιδρούσε τότε είτε με αμηχανία είτε με υπερηφάνεια.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι εθελοντές θεωρούσαν περισσότερο έμπιστο και συμπαθή τον ηθοποιό όταν είχε αντιδράσει με αμηχανία.

«Νιώθει κανείς πιο άνετα όταν εμπιστεύεται ντροπαλούς ανθρώπους. Θέλει να συσχετιστεί μαζί τους» ανέφερε ο Δρ Φάινμπεργκ.

Διευκρίνισε πάντως ότι η έρευνα δεν εξέτασε το κατά πόσο οι άνθρωποι με υπερβολική αυτοπεποίθηση φαίνονται ανάξιοι εμπιστοσύνης.

Διαβάστε περισσότερα...